Recensies van concerten


Verschenen op internet "Organist Forum" naar aanleiding van het afsluitingsconcert van 2 oktober 2009.

VSOP kwaliteit muziek van drie dames te Raamsdonk: voor details klik hier


Verschenen in Dagblad BN De Stem van zaterdag 11 november 2006, naar aanleiding van concert op 10 november.

Orgelserie Raamsdonk sluit origineel af
(door Peter Korz)

Als kleine jongen speelde Pieter van Dijck al op het grote Pels-orgel van de Bavokerk in Raamsdonk. De oefeningen op de toetsen en de pedalen moeten een enorme indruk achter gelaten hebben, want Van Dijck is de orgelmuziek zijn hele leven trouw gebleven De inmiddels alom gewaardeerde multi-musicus was vrijdagavond tijdens het feestelijk slotconcert in Raamsdonk niet alleen achter het orgel te vinden. Ook met de knoppen van zijn handzame bandoneon wist hij subtiele muzikale verhaaltjes te vertellen. In Litouwen, zo lichtte hij gisteren toe, vond hij dit kleine broertje van de accordeon dat eigenlijk voor export naar Argentinië was bestemd. En omdat Van Dijck ook componist is, luidde de eerste titel voor zijn lievelingsinstrument 'I never crossed the ocean'. Deze compositie had zelfs 'thematische verwantschap' met een werk van zijn Argentijnse evenknie Astor Piazzolla, hetgeen even later dan ook duidelijk hoorbaar werd bevestigd.
Ook andere toetsen of knoppen dan die van het orgel of de bandoneon stonden tijdens het goed bezochte concert centraal. Wat te denken bijvoorbeeld van een eveneens in de kerk opgesteld 'drukwindharmonium'. Jan Willems, hoofdorganist van de Bavokerk, had het van de schroothoop gered en liet er van orgelcomponist César Franck een driedelig 'klankjuweeltje' op horen. Op het grote Smits-orgel had Willems bij aanvang van het concert zijn vaardigheid al laten horen in een volwaardig 'Praeludium' en voortstuwende 'Fuge' in g-mineur van Bachs orgel-leerling Johann Schneider. Ook de fraaie zangerige kwaliteit van het Pels-orgel van de Bavokerk,bij kenners geliefd om de boterzachte pijptonen, werd door Willems in een barok werk van François Couperin gedemonstreerd.
Met een dualistische improvisatie op de laat-middeleeuwse melodie van 'L'homme armé' die leidde tot een korte spannende symbiose, kon door beide organisten Willems en Van Dijck van beide orgels tegelijkertijd gebruik worden gemaakt.
Ook de accordeon kreeg gisteren via Loes Dircken een voorname plaats in de afwisselende reeks van titels. Na een helder polyfoon werkje werd van haar Canadese collega Borgstrom 'Thema and Variations' onderhanden genomen, dat via steeds meer eigenzinnige afdwalingen uiteindelijk een frivool staartje kreeg. Het instrument werd op een zorgvuldig ingehouden manier tevens ingezet als begeleiding bij de zang door Cecile Creusen. Haar volle en ronde sopraanklank, af en toe opera-getint, in aria's van Caccini, Bach en Händel, kwam in de koepelkerk prima tot uiting.
Muzikale uitsmijter van het originele vocaal-instrumentale slotconcert van de orgelserie in Raamsdonk vormde de herkenningsmelodie van een humoristisch engels orgelprogramma. Waarmee Jan Willems andermaal kon laten horen dat orgelmuziek niet alleen plechtig, majestueus of juist ingetogen kan klinken, maar ook simpel, amusant, of zelfs volks als een draaiorgel op de kermis. Waarna het publiek op het kerkplein nog daadwerkelijk werd verrast met het eerlijke buitengeluid van een klein draaiorgeltje.

Verschenen in Dagblad BN De Stem van zaterdag 18 maart 2008, naar aanleiding van concert op 17 maart.